Kurs przyporządkowujemy do określonej kategorii, natomiast w obrębie kursu możemy dodać nieograniczoną liczbę lekcji. Zalogowany użytkownik może samodzielnie zapisać się na kurs, jeżeli jednak chcemy mieć kontrolę nad zapisami możemy to odpowiednio zaznaczyć w ustawieniach kursu.Tak jak w innych LMSach, również w tym przypadku istnieje możliwość tworzenia zadań domowych oraz ćwiczeń, a po zainstalowaniu dodatkowych wtyczek typu  Watu  – również quizów i testów.

Dostęp do kursu jest domyślnie przyznawany użytkownikowi z rolą studenta, możemy też określić poziomy administrowania systemem LMS. Domyślnie jedyną osobową uprawnioną do modyfikacji systemu jest administrator bloga, ale można też przywileje administracyjne nadać użytkownikowi posiadającemu uprawnienia autora, subskrybenta bądź redaktora.

W systemie Namaste istnieją dwa systemy oceny pracy studentów. Jest to klasyczny dziennik ocen bądź system punktowy (który jeszcze nie jest do końca zaimplementowany). Oba systemy można używać równolegle, przy czym system punktowy jest odpowiedni dla tworzenia rankingów czy wyłaniania zwycięzców.

W najnowszej wersji wtyczki możemy wprowadzić również kursy płatne, jednak jedyne opcje automatycznej płatności to Paypal oraz Stripe. Jeżeli żadna z opcji nam nie odpowiada możemy zaimplementować klasyczną formę z informacją o przelewie.

Ciekawą opcją w systemie LMS jest możliwość automatycznego generowania certyfikatu po ukończeniu kursu. Student, który ukończy cały kurs otrzymuje certyfikat z informacją o tym kiedy i jaki kurs został ukończony. Wersja premium oferuje dodatkowo wtyczkę Namaste! Reports, która pokazuje raporty ze szczegółowymi statystykami kursów darmowych i płatnych oraz wtyczkę Namaste! Connect,  która wprowadza system komunikacji oraz powiadamiania studentów. Dzięki raportom nauczyciel wie od razu, którzy studenci osiągają najlepsze wyniki w poszczególnych lekcjach i kursach oraz które lekcje cieszą się największym zainteresowaniem.

Sam system jak na darmowy LMS jest stosunkowo prosty i łatwy w obsłudze, jeśli jednak myślimy o bardziej zaawansowanym systemie e-learningowym (oraz darmowym..) to w dalszym ciągu niezwyciężony pozostaje Moodle.

The post Namaste! LMS – darmowy LMS na platformę WordPress appeared first on Platformy edukacyjne - narzędzia cyfrowe w edukacji i biznesie edukacyjnym.

Na karcie ustawień kursu w Moodle decydujemy o tym do jakiej kategorii będzie dany kurs przypisany, jaki będzie jego układ, jak długo będzie trwał, kto będzie miał do niego dostęp i wiele innych opcji.

Ogólnie rzecz ujmując Moodle nie jest dla osoby początkującej najłatwiejszym narzędziem do pracy . Już przy pierwszej próbie dodania kursu w Moodle napotykamy na kilkadziesiąt opcji, które musimy uzupełnić zanim przejdziemy do właściwej treści kursu.

KARTA: OGÓLNE

Kategoria

Kurs musi być naturalnie przypisany tematycznie do jakiejś kategorii. Jeżeli jesteś administratorem platformy Moodle, na której umieszczasz kurs możesz zakładać wiele różnych kategorii i podkategorii, np. Matematyka, Języki obce itp. Przypisanie kursu do właściwej kategorii pozwoli uczniom/studentom szybciej odnaleźć kurs.

Pełna nazwa

Po prostu nazwa dla naszego kursu, np. Liczby zespolone. Nazwa będzie wyświetlana na liście kursów oraz na górze strony z kursem.

Krótka nazwa kursu

Skrócona i jednocześnie unikalna nazwa kursu, która będzie pojawiać się w wielu miejscach gdzie długa nazwa nie jest odpowiednia, np. w bloku z nawigacją, w linkach nawigacyjnych, w temacie e-maili itp.

ID kursu

Pole alfanumeryczne, które nie jest widoczne dla studentów. Unikalny identyfikator kursu można wykorzystywać w przypadku gdy planujemy powiązania kursu z jakimiś bazami zewnętrznymi.

Podsumowanie kursu

Jest to krótkie streszczenie (opis) kursu, który pojawi się na liście dostępnych kursów

Format

W tym miejscu określasz w jaki sposób kurs będzie zorganizowany.

W Moodle istnieją następujący formy prezentacji kursu:

format SCORM

SCORM to standard konstruowania kursów dla platform e-learningowych. Gotowa, skompresowana paczka SCORM, którą ładujemy na platformę, zawiera treść właściwą kursu oraz interakcje w Javascript. Wybranie formatu SCORM oznacza dla studentów pracę na obiektach SCORM

format towarzyski

Wybranie tego formatu powoduje zorganizowanie kursu w postaci forum dyskusyjnego. Praca w takim układzie sprowadza się do wysyłania zwykłych postów na forum.

układ tematyczny

Popularny format, który sprowadza się do podzielenia kursu na tematy bez jakichkolwiek ograniczeń  czasowych

układ tygodniowy

Kolejne zagadnienia kursu pojawiają się w określonych odstępach czasu. Każdy temat zorganizowany jest w postaci sekcji, do której  można dołączyć treści, fora, quizy. Każda sekcja ma swoją datę rozpoczęcia i zakończenia

Liczba tygodni/tematów

Określamy jak długo będzie trwać nasz kurs bądź z ilu tematów będzie się składał.

Data rozpoczęcia kursu

Podajemy termin rozpoczęcia kursu dla swojej strefy czasowej. Jest istotny w przypadku gdy wcześniej wybraliśmy układ tygodniowy gdyż data rozpoczęcia kursu będzie otwierała pierwszy tydzień kursu. Dla pozostałych układów termin rozpoczęcia kursu nie jest tak znaczący jednak należy pamiętać o tym, że data rozpoczęcia kursu jest początkiem gromadzenia logów z nim związanych.

Ukryte sekcje

Jeśli w kursie będą zawarte sekcje ukryte to w tym miejscu decydujemy w jaki sposób mają być traktowane.

Mamy do wyboru dwie opcje

Ukryte sekcje są pokazana w zminimalizowanej postaci

Domyślnie w miejscu gdzie znajduje się ukryta sekcja znajduje się niewielkie, szare pole.  Studenci widzą, że niektóre sekcje są ukryte natomiast nie mają możliwości wglądu do tych sekcji.

Ukryte sekcje są całkowicie niewidoczne

Można całkowicie ukryć sekcje w taki sposób, że nie wiadomo będzie czy kurs posiada jakieś ukryte sekcje czy też nie.

Wiadomości do pokazania

W przypadku gdy wybierzemy dla kursu format tygodniowy lub tematyczny pojawi się również forum „Aktualności”, w którym można umieszczać różne informacje dla wszystkich zapisanych na  kurs studentów. Opcja wiadomości do pokazania określa liczbę wiadomości, które należy pokazać na głównej stronie kursu – domyślnie 5, maksymalnie można ustawić 10 wiadomości.

Jeśli nie chcemy pokazywać żadnych wiadomości wystarczy wybrać 0.

Pokaż oceny

W tym miejscu decydujemy o tym czy należy pokazywać oceny studentom czy też nie. Oczywiście opcja ta nie blokuje możliwości wystawiania ocen, a jedynie decyduje o tym czy studenci mogą widzieć oceny. Domyślnie wszystkie oceny wystawione w ramach danego kursu są widoczne w Dzienniku Ocen.

Pokaż raporty aktywności

Raporty aktywności zawierają informacje odnośnie aktywności użytkowników uczestniczących w kursie. Domyślnie opcja ustawiona jest na NIE, co oznacza,  że tylko nauczyciel ma dostęp do tych raportów. Jeżeli ustawimy opcję na TAK pozwolimy studentom na wgląd we własne raporty aktywności. Jednak ustawienie tej opcji na TAK może zwiększyć obciążenie serwera jeżeli w kursie uczestniczy duża liczba użytkowników. Raporty aktywności dostępne są w profilu danego użytkownika.

Maksymalny rozmiar pliku

Opcja ta określa największy dopuszczalny rozmiar pliku,  który student może przesłać w ramach danego kursu. Domyślnie ustawiona jest najwyższa wartość, można jednak ją zmniejszyć jeżeli mamy ograniczenia dyskowe bądź słabe parametry łącza. Zmian można dokonywać w ramach każdego modułu aktywności.

KARTA: DOSTĘP DLA GOŚCI

Zezwól na dostęp dla gości

Opcja ta określa czy użytkownik musi się rejestrować na stronie, aby mieć dostęp do kursu czy też może uzyskać dostęp do niego jako gość.

Hasło

Hasło pozwala użytkownikom zalogowanym jako gość na dostęp do kursu. Za każdym razem gdy użytkownik-gość chce uzyskać dostęp do kursu musi podać najpierw hasło.

KARTA: GRUPY

Tryb grup

W moodle mamy możliwość stworzenia grup na dwóch poziomach: poziom kursu (domyślnie dla wszystkich aktywności kursu) oraz poziom aktywności. Przy ustalaniu trybu pracy grupowej mamy do wyboru trzy opcje:

• brak grup
• oddzielne grupy – oznacza to, że każda grupa może widzieć wyłącznie siebie, pozostałe są niewidoczne
• widoczne grupy – każda grupa widzi inne grupy, ale może pracować wyłącznie w swoim obrębie

Wymuś istnienie grup

Jeśli wymusimy istnienie grup wtedy tryb pracy grupowej będzie dotyczył każdej aktywności w ramach danego kursu. Opcja ta nadpisuje ustawienia trybu grupy przypisane każdej aktywności

Domyślna grupa nadrzędna

Wybieramy z listy grupę, która ma być nadrzędną wobec wszystkich innych

KARTA: DOSTĘPNOŚĆ

Dostępność

Określa widoczność kursu na liście kursów. Możemy wybrać opcję Ten kurs nie jest dostępny dla studentów – wtedy tylko nauczyciel oraz  administrator ma możliwość dostępu do kursu

KARTA: JĘZYK

Wymuś język

Jeśli ustawimy opcję Nie wymuszaj wtedy użytkownik będzie miał możliwość przełączenia się na inny (dostępny w systemie) język.

KARTA: ZMIANA NAZWY RÓL

W tym miejscu możemy zmienić domyślne nazwy dla ról – oczywiście zmiana nazwy nie wpływa na uprawnienia przypisane do danej roli. Można np. zmienić domyślną nazwę Prowadzący na Prelegent, Student na Kursant itd. Nowa nazwa dla roli będzie pojawiać się w każdym miejscu kursu gdzie role są wyświetlane.

The post Przegląd ustawień kursu w Moodle appeared first on Platformy edukacyjne - narzędzia cyfrowe w edukacji i biznesie edukacyjnym.

Camtasia przeszła wyraźną metamorfozę, a jej twórcy wzięli sobie do serca uwagi i sugestie wiernych użytkowników tego programu.

Jednym z najważniejszych usprawnień dokonanych w programie to naturalnie jakość nagrań. Zgrywany obraz jest bardziej płynny a rozmiar utworzonego pliku wideo jest nawet o 75% mniejszy w porównaniu z wcześniejszymi wersjami. Program doskonale nada się do zarówno do tworzenia screencastów jaki i nagrywania webinarów czy tworzenia animowanych prezentacji.

Na nowej osi czasu mamy teraz do dyspozycji wiele ścieżek audio i wideo, a każdy element dodany na osi czasu, np. plik graficzny bądź obiekt służący do wskazania określonej sytuacji w filmie wideo (tzw. callout),  jest teraz umieszczony na osobnej ścieżce.

Nie bez znaczenia jest tutaj także nowa biblioteka multimediów, która zawiera więcej ciekawych schematów dźwiękowych oraz motywów zawierających animowane teksty, banery, bloki i przyciski. Naturalnie każdy z tych elementów może być umieszczony na osobnej ścieżce.

Motywy mogą stanowić m.in. animowane tło graficzne z podkładem muzycznym dla plansz tytułowych bądź slajdów z klipami wideo.

Wszystkie elementy są w katalogu odpowiednio zorganizowane  i poukładane. Warto również zapoznać się z biblioteką multimediów dostępną na stronie producenta oprogramowania.

Bardzo ciekawą rzeczą jest możliwość tworzenia animacji praktycznie dla dowolnego obiektu. Animujemy tekst, grafikę, klipy wideo, obiekty callout.

Wystarczy wybrać opcję Visual Properties, przy pomocy której możemy dowolnie skalować rozmiarem obiektu, stopniem przezroczystości czy też zmienić pierwotne położenie obiektu.

Do każdego elementu dołączymy cień, ramkę bądź też zmienimy jego pierwotny kolor.

Z nowym playerem TechSmith możemy odtwarzać nagrania również na urządzeniach iPhone. TechSmith Smart Player pozwoli odtwarzać wszystkie pliki multimedialne, które zostały wcześniej przygotowane w programie Camtasia. Jeśli dany materiał wideo zawiera elementy interaktywne, automatycznie będzie odtwarzany w playerze TechSmith Smart Player.

W skrócie – są to najważniejsze zmiany, rzucające się w oczy przy pierwszym uruchomieniu programu. Aby zapoznać się z pełną listą zmian zapraszam na stronę TechSmith.

The post Camtasia Studio 8.0.1 – co nowego? appeared first on Platformy edukacyjne - narzędzia cyfrowe w edukacji i biznesie edukacyjnym.

Na początku maja firma eduSQUARE oficjalnie zaprezentowała swój najnowszy produkt o tej samej nazwie – kompleksową platformę edukacyjną do tworzenia i prowadzenia przez Internet szkoleń multimedialnych. eduSQUARE przeznaczona jest przede wszystkim dla firm szkoleniowych i szkół językowych, firm o rozbudowanych sieciach sprzedaży prowadzących liczne szkolenia produktowe oraz fundacji i stowarzyszeń. Największym atutem platformy jest jej kompleksowość.

– Zastosowaniem rozwiązań IT w edukacji zajmujemy się od lat, współpracując m.in. ze szkołą językową oraz wydawnictwem edukacyjnym. Współtworzymy także platformę e-learningową do nauki języka angielskiego, której głównym odbiorcą są banki oraz firmy farmaceutyczne.
– opowiada Łukasz Miedziński, Kierownik projektu eduSQUARE – Analizując rynek platform
e-learningowych przekonaliśmy się, że choć istnieje wiele rozwiązań IT wspierających e-learning, to żadne z nich nie daje możliwości zarówno samodzielnego tworzenia i prowadzenia szkoleń jak i zarządzania procesem nauczania jednocześnie. Na początku ogarnęło nas zdumienie, gdyż to właśnie tych funkcjonalności spodziewaliśmy się po tego typu rozwiązaniach. Na szczęście, zdumienie szybko przekształciło się w ideę.

Kompleksowość eduSQUARE wynika z połączenia w jednej aplikacji trzech różnych funkcjonalności: Tworzenia multimedialnych, interaktywnych szkoleń, kursów, testów i ćwiczeń Prowadzenia przez nauczyciela internetowych spotkań na żywo z uczniami Zarządzania procesem nauczania przez administratora

Mogłoby się wydawać, że tak rozbudowane narzędzie będzie trudne w obsłudze. Nic bardziej mylnego! Kreator szkoleń eduSQUARE zbudowany jest na bazie technologii drag and drop (przeciągnij i upuść), wykorzystywanej od lat choćby w systemach Windows. Dzięki temu, wzbogacanie materiałów szkoleniowych o dźwięki, filmy, zdjęcia, komiksy oraz interaktywne ćwiczenia jest intuicyjnie proste nawet dla osób bez zaawansowanej wiedzy informatycznej. Ponadto, Kreator posiada wbudowaną wyszukiwarkę ponad 15 milionów zdjęć, syntezator mowy IVONA oraz pozwala importować pliki programów Microsoft Office (Word, Excel, PowerPoint), co pozwala skutecznie zaoszczędzić czas osób przygotowujących materiały szkoleniowe.

Wirtualna klasa eduSQUARE działa bardzo podobnie jak Skype, oferując jednak dodatkowo Wirtualną tablicę, na której zarówno nauczyciel jak i uczniowie mogą pisać, rysować oraz komentować materiały, a także współdzielić swój pulpit, co jest szczególnie przydatne w przypadku szkoleń o tematyce IT.

Również interfejs LMS w eduSQUARE, służący do zarządzania procesem nauczania, jest łatwy w obsłudze. Koordynatorzy nauczania w szkołach językowych, pracownicy działu HR w firmach, czy też dowolne inne osoby w innych organizacjach bez trudu poradzą sobie z dodawaniem uczniów do poszczególnych kursów oraz śledzeniem ich postępów w nauce.

Wszystkie te funkcjonalności pozwalają skutecznie zaoszczędzić czas, przeznaczany do tej pory przez różne osoby (nauczycieli, projektantów kursów, administratorów) na zarządzanie procesem kształcenia e-learningowego w ich firmach. Ponadto, niebawem platforma zostanie rozwinięta o jeszcze jedną funkcjonalność – uczniowie będą mogli zapoznawać się z materiałami szkoleniowymi na urządzeniach mobilnych, które to materiały będą się automatycznie konwertowały do odpowiedniego formatu już na etapie ich tworzenia, bez konieczności wykonywania dodatkowej pracy przez nauczycieli.

Twórcy eduSQUARE pomyśleli także o wygodnym dla klientów modelu współpracy SaaS – wszystkie funkcjonalności platformy zawarte są w ramach jednej aplikacji dostępnej przez Internet, dzięki czemu do korzystania z niej nie potrzeba przeprowadzać czasochłonnego wdrożenia. Pozwala to zaoszczędzić zarówno czas jak i pieniądze użytkowników. Rozliczanie za korzystanie z programu jest również bardzo korzystne, gdyż opiera się na opłacie abonamentowej składającej się z części stałej oraz zmiennej, uzależnionej od intensywności korzystania z produktu w danym okresie.

Platformę można przetestować za darmo na stronie www.edusquare.pl

źródło: informacja prasowa

The post eduSQUARE wprowadza pierwszą w Polsce kompleksową platformę e-learningową appeared first on Platformy edukacyjne - narzędzia cyfrowe w edukacji i biznesie edukacyjnym.

Googlowy pakiet narzędzi to doskonały sposób na wizualizację danych w postaci różnych wykresów liniowych, słupkowych, kołowych, tabel, map i wiele innych. W chwili obecnej Google udostępnia pokaźną galerię wszelkiego rodzaju wykresów, które można zmodyfikować według własnego uznania. W rzeczywistości mamy do czynienia z wykresami statycznymi – tutaj korzystamy z adresu URL, którym pobierzemy obraz z wykresem oraz interaktywnymi – interakcje są możliwe dzięki skryptom JavaScript.

Wygenerowanie wykresu i umieszczenie go na własnej stronie nie jest skomplikowane. Sam link swoją strukturą może odstraszyć, ale w rzeczywistości wystarczy podstawić w nim swoje dane i gotowy link możemy już wkleić na swojej stronie, np. <img border=”1″ src=”https://chart.googleapis.com/chart?chs=550×200&chd=t:60,40&cht=p3&chl=Witaj|świecie” alt=”Wykres 3D” /> Jeżeli chcesz wyłącznie pobrać obrazek i wstawić go do swojej prezentacji, wystarczy, że wkleisz link w pasek adresów przeglądarki i możesz go pobrać bezpośrednio ze strony.

https://chart.googleapis.com/chart? cht=p3& chs=550x200& chd=t:60,40& chl=Witaj|świecie

https://chart.googleapis.com/chart? adres bazowy dla wszystkich zapytań cht=p3 typ wykresu – w tym wypadku 3D chs=250x100 wymiary wykresu (szerokość x wysokość), w pikselach. Maksymalnie 1000×1000. chd=t:60,40 tutaj podajemy konkretne dane chl=Witaj|świecie etykiety dla poszczególnych danych & Parametery oddzielamy znakiem &.jeśli umieszczamy link na stronie w znaczniku <img src=”” /> należy zamienić znak & pomiędzy sąsiednimi parametrami na &amp;

Pozostałe parametry to, np.
chco=<dana_1_seria1>|<dana_2_seria1>,<dana_1_seria2>|<dana_2_seria2>… – jeżeli chcemy zmienić kolory podajemy np. chco=ff0000|00ff00. Możemy ustalić osobny kolor dla każdej danej – wtedy oddzielamy znakiem |, natomiast serie danych rozdzielamy przecinkiem. Tabelę kolorów zapisanych w systemie szesnastkowym znajdziesz np. tutaj
chof=png|gif|json|validate – zmiana domyślnego formatu wyjściowego. Obrazek może zostać wygenerowany w postaci pliku PNG, GIF, JPG, JSON (dzięki czemu uzyskamy graficzną mapę, której poszczególne regiony reagują na kliknięcie) bądź validate, dzięki czemu możemy sprawdzić poprawność kodu.
Szczegółowe informacje o wykorzystaniu Google Chart Tools w prezentacjach będą dostępne na szkoleniu wideo.

The post Google Chart Tools jako narzędzie wspomagania szkoleń i prezentacji appeared first on Platformy edukacyjne - narzędzia cyfrowe w edukacji i biznesie edukacyjnym.

Masz pełną kontrolę nad ścieżkami audio – jeśli np. nie podoba Ci się głos w obecnym nagraniu możesz usunąć ścieżkę dźwiękową z głosem i dołączyć nową (nagraną np. w innym programie, na lepszym sprzęcie itp.), możesz podłożyć motyw muzyczny, wstawić intro do materiału wideo.

Dlaczego Camtasia przydaje się w e-learningu?

PiP – nie, nie ma to nic wspólnego z Państwową Inspekcją Pracy.. Funkcja PiP czyli Picture in Picture (obraz w obrazie) w Camtasia Studio pozwala nałożyć na wideo obraz z innego źródła np. z kamery internetowej.

Można też nałożyć dowolny plik w formacie *.wmv, *avi bądź plik graficzne. Dzięki temu możesz nagrywać to co w danej chwili wykonujesz na komputerze, nałożyć na wideo (lub obok wideo) obraz bezpośrednio z kamery. Odbiorca nie dość, że odtwarza wideo ze szkoleniem, to jednocześnie widzi i słyszy trenera.

Możliwość wyszukiwania treści w wideo – to bardzo ciekawa  i przydatna funkcjonalność dostępna w programie. Jeżeli wcześniej dodaliśmy np. napisy do filmu, to będziemy mieć możliwość wyszukania danej frazy, która w powiązaniu z określoną klatką wideo przeniesie nas do właściwego fragmentu filmu.

Wiąże się to naturalnie z odpowiednimi ustawieniami w trakcie produkcji końcowego materiału – jest to jednak bardzo proste w realizacji.

Callouts – to kolejna fantastyczna sprawa w Camtasia Studio. Ważne, z punktu widzenia szkolenia, fragmenty wideo można odpowiednio oznaczyć i wyróżnić tak, aby podkreślić ich szczególne znaczenie.

Zaznaczasz (podobnie jak markerem po papierze) ważniejsze elementy widoczne na wideo. Strzałki, chmurki z podpowiedziami, boksy z dodatkową informacją to dodatkowe „wspomaganie” materiału szkoleniowego – warto jest więc korzystać z tej funkcjonalności.

Co jeszcze może nam dać Camtasia Studio?

PowerPoint plug-in – jeśli jesteś użytkownikiem oprogramowania Microsoft PowerPoint możesz z poziomu tego programu nagrać całą prezentację. Camtasia posiada specjalną wtyczkę dla tego programu – po uruchomieniu PowerPointa powinieneś zauważyć dodatkowy pasek narzędzi przeznaczonych do nagrania prezentacji.

Podświetlenie kursora – łatwiejsze śledzenie operacji wykonywanych na komputerze.

Biblioteka ścieżek wideo oraz audio, dzięki którym można dołączyć ciekawe intro do szkolenia.

Ankiety – możesz zapytać odbiorców co sądzą o Twoim nagraniu dzięki możliwości dołączenia ankiety we Flashu.

No i naturalnie masz duży wybór formatów wyjściowych:

MP4/FLV/SWF (Flash)
M4V (iPad/iPod/iPhone/iTunes)
AVI (CD/DVD)
Silverlight-compatible WMV
MOV (QuickTime)
RM (RealMedia)
Animowany GIF
MP3 (oczywiście tylko audio)

Rozwiązanie nie należy do najtańszych patrząc z punktu widzenia indywidualnego użytkownika. Koszt oprogramowania to ok. 299$. Jeśli jednak istnieje perspektywa dłuższego użytkowania jest to inwestycja jak najbardziej opłacalna i w dość szybkim czasie powinna się zwrócić.

Wiadomo, jeśli screencasting ma być jednorazową przygodą – to wystarczy w zupełności CamStudio.

The post Camtasia Studio – więcej niż tylko screencast appeared first on Platformy edukacyjne - narzędzia cyfrowe w edukacji i biznesie edukacyjnym.

Po pierwsze: wygoda dystrybucji materiału – wideo można umieścić na Facebook’u, w serwisie YouTube, na własnej stronie. Po drugie: ktoś kto chce obejrzeć Twoją prezentację, nie musi mieć programu PowerPoint lecz może w tym celu wykorzystać dowolne urządzenie obsługujące formaty wideo. Wideo można odtwarzać na komputerze, telefonie komórkowym, palmtopie itp. Pliki wideo dają się łatwo przenosić pomiędzy różnymi serwisami, platformami sprzętowymi i systemami operacyjnymi.

Jest wiele sposobów na zamianę plików prezentacji do formatu wideo. Poniżej znajdziesz cztery, najbardziej popularne sposoby konwersji gotowej prezentacji na format wideo:

1. Najtańszy i najprostszy sposób to wykorzystanie już istniejących zasobów systemu operacyjnego MS Windows. Windows Movie Maker pozwoli stworzyć wideo na podstawie sekwencji obrazów wykonanych ze slajdów prezentacji. Istnieje możliwość podłożenia dźwięku czy też efektów przejścia slajdów. Takie rozwiązanie ma jednak swoje ograniczenie – prezentacja oprócz tekstu i grafiki nie powinna zawierać żadnych elementów dynamicznych.
2. Drugi sposób to wykorzystanie aplikacji desktopowej, np. Free PowerPoint Video Converter. W wersji bezpłatnej masz możliwość eksportu do takich formatów jak: WMV, Ms Mpeg4 AVI, MPEG, mp3, BMP. Pozostałe formaty są również dostępne, ale do wideo doklejany jest znak wodny. Masz też możliwość jednoczesnego nagrywania głosu, bądź wgrania gotowego podkładu dźwiękowego. Istnieje również wiele, podobnych komercyjnych rozwiązań typu PPT2Video Pro bądź AVS Video Converter
3. PowerPoint video online w serwisie slideshare.net – wymagane będzie założenie konta. Wgrywasz plik na serwer, uruchamiasz proces konwersji, a następnie gotowy materiał możesz zapisać na dysku swojego komputera bądź załączyć na własnej stronie. Prezentacja nie może jednak zawierać żadnych animacji oraz dźwięku.
4. Z pomocą oprogramowania do screencastów, np. Camtasia. Jest to chyba najciekawsze rozwiązanie ponieważ nie ogranicza w żaden sposób wykorzystania elementów dynamicznych w prezentacji. Program posiada również duże możliwości edycyjne, jak: zoom, dodawanie napisów, chmurek z z adnotacją, scieżek audio i wiele innych, ciekawych efektów.

Wszystkie wymienione wyżej sposoby będą pojawiać się w kolejnych artukułach.

The post 4 sposoby konwersji prezentacji PowerPoint na plik wideo appeared first on Platformy edukacyjne - narzędzia cyfrowe w edukacji i biznesie edukacyjnym.

Struktura szablonów opiera się na języku XML, więc pewne umiejętności programistyczne będą mile widziane. Plik szablonu można modyfikować ręcznie bądź skorzystać z kreatora szablonów (który należy wcześniej odpowiednio przygotować). Jakiekolwiek zmiany będziemy wprowadzać w późniejszym czasie, wystarczy jedynie modyfikować plik *.xml.

Całość artykułu powstała w oparciu o dokumentację, którą możesz ściągnąć z oficjalnej strony Xerte.

Za chwilę stworzymy od podstaw szablon Quizu, w skład którego będą wchodzić następujące elementy: logo (bądź dowolne tło graficzne), tekst wprowadzający (tzw. intro) oraz grupa pytań z różnymi opcjami do wyboru. Część opcji będzie błędna, a pozostałe będą poprawne, natomiast użytkownik będzie mógł zobaczyć wynik quizu. Wszystkie dane wymagane do utworzenia quizu będą zawarte w pliku xml. W trakcie projektowania szablonu nie wiemy dokładnie ile pytań w ostateczności będzie znajdować się w naszym quizie oraz jak dużo opcji im przypiszemy. Xerte pobiera dane z pliku xml i tworzy właściwą treść w oparciu o informacje, które znajdują się w tym pliku.

Kiedy już utworzysz gotowy szablon będziesz modyfikować jedynie plik xml. Jest to o wiele łatwiejsze niż tworzenie całego projektu od podstaw. Plik xml zawiera tylko te informacje, które mogą podlegać różnym modyfikacjom, zasada samego działania pozostaje niezmienna.

Każda ręczna modyfikacja pliku niesie za sobą pewien margines błędu, dlatego warto stworzyć kreatora, dzięki któremu nie będziemy się martwić czy w pliku zabrakło jakiejś linijki bądź brakuje np. tagu zamykającego. Xerte pozwala w prosty sposób edytować plik xml za pomocą kreatora szablonu (arkusza stylów).

Etap 1:  Tworzymy pliki projektu

Załóż katalog w którym będzie znajdował się cały projekt, np. C:\Program Files\Xerte\templates\mojquiz, a następnie stwórz 3 pliki: quiz.rlo, quiz.xml oraz quiz.xwd (arkusz stylu dla kreatora).

Etap 2: Tworzymy wpisy w pliku quiz.rlo

Otwórz plik quiz.rlo (plik projektu) w dowolnym edytorze i umieść w nim następujący fragment kodu:

	<LO name="Learning Object">
		<IFC name="Interface" title="My Learning Object" visuals="1">
			<PG name="[Untitled]" title="Page Title" help="Page Help" />
		</IFC>
		<BIN name="Deleted Items" />
	</LO>

Etap 3: Tworzymy wpisy w pliku quiz.xml

Otwórz plik quiz.xml w dowolnym edytorze i umieść w nim następujący fragment kodu xml (intro, pytania, opcje). Za pomocą atrybutu background podaliśmy ścieżkę do pliku z grafiką tła. Między tagami <intro></intro> znajduje się nasz tekst wprowadzający do quizu, natomiast pytanie z opcjami do wyboru będzie się znajdować w części <question></question>, przy czym dla każdej opcji należy ustawić właściwy atrybut correct (true/false) tak, aby wiadomo było, która odpowiedź jest prawidłowa.

	<quiz background="FileLocation + 'media/robinHood.png'">
		<intro>To jest mój pierwszy QUIZ</intro>
		<question>
			<prompt>Pytanie nr. 1</prompt>
			<option correct="true">Odpowiedź nr 1</option>
			<option correct="false">Odpowiedź nr 2</option>
		</question>
		<question>
			<prompt>Pytanie nr. 2></prompt>
			<option correct="true">Odpowiedź nr 1</option>
			<option correct="false">Odpowiedź nr 2</option>
		</question>
	</quiz>

Etap 4: Dołączenie szablonu

Otwórz plik quiz.rlo w programie Xerte. W oknie Properties wybierz templateData i przypisz jej wartość FileLocation + 'quiz.xml’.

Zauważ, że po dodaniu atrybutu templateData ikonka z obiektem Learning Object zmieniła swój wygląd (dodatkowe kółko). Kiedy zbudujemy kreator, będziesz w stanie zmodyfikować plik xml poprzez dwukrotne kliknięcie na powyższą ikonkę.

Etap 5: Budowanie kreatora

Na tym etapie zbudujemy arkusz stylów, który będzie informował Xerte w jaki sposób będzie wyświetlał dane. Przechodzimy do edycji pliku quiz.xwd. Plik .xwd jest plikiem, który powinien posiadać strukturę xml, a jego nazwa powinna być identyczna z nazwą pliku xml. np. quiz.xml -> quiz.xwd. Wszystkie informacje zawierają się pomiędzy tagiem <wizard>. Plik quiz.xwd zawiera wpisy dla każdego węzła, znajdującego się w pliku quiz.xml.

<wizard>
  <quiz duplicate="false">
    <background type="media" label="Plik tła"/>
    <help>To jest przykładowy kreator szablonu quizu. Plik obrazu tła powinien mieścić się w granicach 300 x 450 pikseli</help>
 </quiz>

 <intro type="text" height="300" label="Tekst wprowadzający" duplicate="false">
    <help>Pomoc dla wprowadzenia</help>
  </intro>

  <question>
    <help>Pomoc odnośnie pytania</help>
  </question>

  <prompt type="text" height="300" label="Pytanie" duplicate="false">
    <help>Pomoc dla treści pytania</help>
  </prompt>

  <option type="text" height="100" label="opcja">
    <correct type="ComboBox" options="true,false" label="Odpowiedź" width="100"/>
    <help>Pomoc dla opcji</help>
  </option>
</wizard>

Dla każdego węzła znajdującego się w pliku quiz.xml utworzony został odpowiadający mu węzeł w pliku quiz.xwd. Węzeł definiuje następujące parametry:

• kontrola edycji pliku xml dla tego węzła lub jeden z jego atrybutów; można również określić takie właściwości wysokość lub szerokość,
• czy użytkownik może duplikować węzeł lub nie; w tym przykładzie niektóre elementy nie mogą być powielane – np. jest tylko jeden tekst wprowadzający, pozostałe elementy mogą być powielane co oznacza, że użytkownik może utworzyć dowolną ilość pytań i dowolną liczbę przypisanych mu opcji,
• pomoc dla każdego węzła xml.

W oknie po lewej stronie pojawiła się struktura naszego pliku quiz.xml. Kiedy zaznaczysz dany węzeł, po prawej stronie pojawi się (w zależności od typu węzła) określone pole do uzupełnienia – są to wcześniej wspomniane definicje, które zostały umieszczone w pliku quiz.xwd. Pomoc zdefiniowana w arkuszu stylów znajduje się pod niebieską ikonką z napisem „i”.

W ten sposób stworzyliśmy w pełni funkcjonalnego kreatora, który upraszcza proces edycji pliku quiz.xml. Możesz wybrać tło graficzne dla projektu, uzupełnić tekst wprowadzenia, powielać pytania oraz opcje dla każdego pytania, ustawić które odpowiedzi są błędne, a które prawidłowe, przypisywać tekst pomocy dla każdego węzła.

Etap 6: Tworzenie szablonu

Teraz zbudujemy dynamiczny szablon Xerte, który będzie bazował na pliku xml i utworzy nasz quiz. Zamykamy okno kreatora i przechodzimy do okna projektu Xerte. Wykonamy następujące czynności.

• załadujemy grafikę tła,
• utworzymy tekst wprowadzający,
• utworzymy właściwą liczbę pytań; każde pytanie będzie znajdować się na osobnej stronie oraz będzie posiadać określoną liczbę opcji do wyboru,
• zbudujemy algorytm decydowania o poprawności danej odpowiedzi oraz stworzymy tablicę do przechowywania wyników quizu,
• na koniec zrealizujemy interfejs, dzięki któremu użytkownik otrzyma informację zwrotną o wyniku quizu.

Zgodnie z powyższymi założeniami hierarchia będzie wyglądać w sposób następujący:

Tło projektu

Wystarczy dodać ikonę Graphic do ikony Entry frame (o nazwie tło) i uzupełnić wartość url, którą pobierzemy z pliku quiz.xml

{templateData.quiz[0].background}

Następnie podaj wartości x oraz y, które ustawią grafikę w odpowiednim miejscu.

Tekst wprowadzający

Podobnie postępujemy w przypadku ustawiania tekstu wprowadzającego.

Dodajemy ikonę Text do ikony Page o nazwie intro. W oknie Text podaj paramter, który zwróci nam wartość z tekstem wprowadzającym z pliku quiz.xml, natomiast w oknie Properties podaj położenie tekstu oraz wymiary okna.

Tworzymy określoną liczbę pytań

Zrealizujemy to za pomocą ikony Script. Aby dodać ikonę skryptu należy prawym przyciskiem myszy kliknąć na Learning Object i wybrać „Add Setup Script” albo bezpośrednio dodać ikonę z przybornika ikon. W oknie Script wpiszemy definicję, która sprawdzi ilość zdefiniowanych pytań:

quizData = templateData.quiz[0];
quesCount = templateData.quiz[0].question.length;

Kolejny wpis pozwoli na utworzenie tylu stron ile jest pytań

icon.nextSibling.childNodes[2].duplicate(quesCount-1);

Potrzebujemy również tablicę gdzie zapiszemy wyniki quizu:

tracking = new Array();

.. a także umożliwimy śledzenie generowania strony z pytaniami:

built = new Array();

Na koniec musimy jeszcze gdzieś przechowywać informacje o tym, które odpowiedzi zostały zaznaczone przez użytkownika:

answers = new Array();

Powyższy kod wykonywany jest tylko raz. Należy pamiętać o tym, że plik Xerte jest plikiem xml. Kiedy uruchamiany jest powyższy skrypt, reszta poleceń w pliku quiz.rlo nie jest jeszcze przetwarzana. Oznacza to, że istnieje możliwość budowania struktury, która będzie poddawana przetworzeniu. Powyższy kod duplikuje stronę z pytaniem tyle razy, ile jest pytań w pliku -1 (ponieważ na wstępie dołączyliśmy już pytanie wzorcowe).

Tworzenie strony z pytaniami

Przejdziemy teraz do najtrudniejszej części tworzenia tego projektu. Na stronie z pytaniem (która będzie wielokrotnie powielana) umieścimy treść pytania oraz odpowiednią liczbę opcji do wyboru. Będziemy również potrzebować algorytmu, który sprawdzi czy na pytanie została udzielona właściwa odpowiedź.

W oknie Script umieszczamy kod, który sprawdza bieżący numer pytania (informacja ta będzie wykorzystywana w dalszych etapach budowania projektu).

quesIndex = icon.parentNode.index() - 2;

Następnie konfigurujemy już samo pytanie – do tego celu wykorzystujemy wyrażenie, które odczyta tekst znajdujący się we właściwej części pliku xml.

{templateData.quiz[0].question[quesIndex].prompt}

W kolejnym kroku będziemy budować interakcje w sposób bardzo podobny do wcześniejszych kombinacji z tworzeniem stron pytań.

optCount = quizData.question[quesIndex].option.length;

if (built[quesIndex] != 'true'){
  icon.nextSibling.firstChild.duplicate(optCount - 1);
}
built[quesIndex] = 'true';

Powyższy algorytm ma działać w taki sposób, abyśmy mieli pewność, że dana operacja będzie wykonana tylko raz. Jeśli użytkownik cofnie się do strony, nie możemy pozwolić na to, aby kolejne odpowiedzi na pytanie zostały wysłane. Następnie zbudujemy skrypt, który będzie sprawdzał czy odpowiedź użytkownika jest prawidłowa.

// czy odpowiedź jest prawidłowa?
if (quizData.question[quesIndex].option[icon.parentNode.index()].correct == 'true'){
tracking[quesIndex] = 1;
} else {
tracking[quesIndex] = 0;
}
//przechowaj wynik odpowiedzi
answers[quesIndex] = icon.parentNode.index();

Pokażemy również użytkownikowi, które odpowiedzi zostały wybrane, jeśli powrócił na stronę z pytaniem, na które już została udzielona odpowiedź.

if (answers[quesIndex] != undefined){
  tempIndex = answers[quesIndex];
  icon.previousSibling.childNodes[tempIndex].clip().setValue(true);
}

Tworzenie strony z informacją zwrotną

W celu stworzenia strony z informacją zwrotną do użytkownika użyjemy ikony Text. We właściwościach Text wpiszemy następujące wyrażenie:

{"To jest wynik testu. Udzieliłeś " + tracking.sum() + " prawidłowych odpowiedzi."}

Szablon mamy gotowy. Sprawdźmy wynik naszych działań:

Dystrybucja szablonu

Skoro mamy już gotowy szablon, możemy stworzyć funkcjonalny plik w postaci binarnej, który można przenosić między innych użytkowników Xerte. Wykonaj następujące czynności:

• zmień nazwę pliku z quiz.rlo na quiz.rlt. Rozszerzenie .rlt jest dla Xerte informacją, że do pliku dołączony jest kreator szablonu. W momencie otwarcia pliku Xerte zostaje automatycznie otwarte okno kreatora,
• z menu Templates wybierz Create Template i podaj nazwę dla tworzonego pakietu, np. mojquiz.xtp.

Tak utworzony plik mojquiz.xtp można przenosić pomiędzy innych użytkowników Xerte. Plik mojquiz.xtp po wczytaniu do programu Xerte wygeneruje nam wszystkie pliki szablonu – *.rlt, *.xml,*.xwd oraz pozostałe pliki wchodzące w skład struktury katalogu.

[wpfilebase tag=’file’ id=’2′ tpl=’moj’]

The post Xerte – tworzymy szablon quizu appeared first on Platformy edukacyjne - narzędzia cyfrowe w edukacji i biznesie edukacyjnym.

Lectora® – główny silnik pakietu e-learningowego

Camtasia® Lectora – nagrywanie screencastów (czyli nagrywanie demonstracji wszelkich czynności wykonywanych na pulpicie naszego komputera) oraz zaawansowana edycja video. Możesz wycinać fragmenty wideo, dodawać ścieżki audio, wstawiać opisy do poszczególnych czynności, zoom-ować itp.

Snagit® Lectora – narzędzie do tworzenia i obróbki zrzutów ekranowych. Bardzo łatwy w obsłudze, nie wymaga większych umiejętności w obsłudze.

FlyPaper® Lectora – pozwala tworzyć animacje Flash. Do programu dołączono sporo szablonów, które można wykorzystać we własnym kursie. Nie musisz znać się na technologii Flash.

Niektóre funkcjonalności najnowszej wersji Lectora Inspire X.4:

• wsparcie HTML5 na urządzenia mobilne – nie ma ograniczeń co do platformy. Tworzysz kursy na platformę PC, Mac, iPhone, iPad lub Android 2.2. Jednym kliknięciem wyeksportujesz video do formatu MP4, audio w MP3, bądź w formacie specyficznym dla iPhone’a typu M4V (video) lub M4A (audio),
• wsparcie formatu F4V – Lectora Inspire pozwala na eksport pliku do formatu F4V (wysoka jakość obrazu przy niewielkim rozmiarze pliku); F4V pozwala łączyć obraz, dane, grafikę oraz dźwięk,
• nowe gry w formacie Flash (Golf Hole in One, Basketball, Soccer Penalty, Bowling),
• zaawansowane możliwości nagrywania audio,
• generowanie transkryptu za pomocą narzędzia Speech-to-Text w Camtasia – czyli konwersja narracji głosowej do postaci tekstowej,
• zaawansowane możliwości manipulacji plikami audio oraz obsługą napisów/podpisów,
• video feed – czyli dołączanie kanałów strumieni video. Możesz również stworzyć własny kanał video (FLV, MV lub MP4).

Przy zakupie tego oprogramowania należy się jednak liczyć z wydatkiem ok. $2500.

The post Lectora Inspire – czyli pakiet narzędzi do tworzenia kursów appeared first on Platformy edukacyjne - narzędzia cyfrowe w edukacji i biznesie edukacyjnym.

Kurs internetowy jest produktem stosunkowo łatwym do wypromowania i zaprezentowania klientom w porównaniu z tradycyjnymi produktami. Stwierdzenie „stosunkowo łatwym” nie oznacza jednak prostoty mechanizmu promocji kursu, a raczej dostępność tanich – czy wręcz darmowych – narzędzi pozwalających na realizację tego celu. Wydawać by się mogło, że stworzenie „demówki” nie jest czymś nadzwyczajnym,  wystarczy tylko umiejętnie wyciąć najciekawsze fragmenty naszego kursu. Jak się jednak okazuje (i wiele przykładów można znaleźć w sieci) w większości przypadków to przerost formy nad treścią. Bardzo łatwo, w sposób absolutnie genialny, można stworzyć antyreklamę swojego produktu.

Jakiś czas temu wpadło mi w ręce ok. 4 minutowe nagranie wideo, promujące kurs  oprogramowania do wykonywania screencastów:

00:25 – tyle trwało intro, fruwające laptopy, flary … OK, niech już będzie..

02:13 – wstęp, a raczej spis treści kursu i totalne zlekceważenie grupy docelowej – zero informacji o tym co będę umieć po przerobieniu kursu i co on mi tak naprawdę daje

ciach- i błyskawiczne przejście w połowie zdania do wybranego fragmentu kursu – (dobrze, że końcowa plansza zawierała przynajmniej link do strony www, ponieważ zero kontaktu oraz informacji o autorze )

Kolejne wideo jakie mi wpadło w ręce (od tego samego autora!) było jeszcze inaczej skonstruowane – inna forma, treść, przekaz ..

Wniosek z tego taki, że niezależnie od tego czy będzie to kurs wideo, audio czy html  oraz bez względu na to  jakie technologie będzie wykorzystywać, warto narzucić sobie jakiś wzorzec (szablon), wspólny dla wszystkich tworzonych kursów.  Dotyczy to zarówno już konkretnych kursów jak i przyporządkowanym im wersji demonstracyjnych. Jeśli tworzymy kursy masowo warto chociaż dla własnego uporządkowania trzymać się ustalonego wzorca. W szablonie mogłyby się znajdować następujące elementy:

1. Nazwa kursu, Numer (ID kursu) – numerowanie kursów jest pomocne przy stopniowaniu kursów, np. poziom początkujący, średnio-zaawansowany, zaawansowany.
2. Opis kursu –  w kilku zdaniach o czym będzie ten kurs.
3. Spis treści – jeśli kurs podzielony jest na więcej rozdziałów i podrozdziałów.
4. Wymagania (czy muszę posiadać już jakąś wiedzę w tym temacie, co powinienem już wiedzieć zanim przystąpię do kursu) – jeśli jest to np. poziom zaawansowany, należy przerobić wcześniejsze kursy.
5. Nazwa trenera, informacje kontaktowe, krótkie info o dorobku edukacyjnym, kwalifikacjach itp.
6. Harmonogram kursu – w jakim trybie będą przeprowadzane sesje i w jakim czasie (np. codziennie, raz w tygodniu przez 2 miesiące itp.)
7. Instrukcje dla uczestników – czyli wszelkie informacje o tym jak poruszać się po kursie.
8. „Co ja z tego będę mieć?” – innymi słowy opis umiejętności, które uczestnik powinien nabyć po ukończeniu kursu.

To, w jaki sposób stworzymy własny kurs i jak go „opakujemy”, zależy wyłącznie od nas samych. Pamiętajmy tylko, że to co nam się wydaje oczywiste i intuicyjne, nie dla wszystkich takie jest, a przecież nie tworzymy kursów wyłącznie pod siebie.

The post Szablon i „opakowanie” kursu appeared first on Platformy edukacyjne - narzędzia cyfrowe w edukacji i biznesie edukacyjnym.