Kursy przygotowujące do matury z matematyki – doskonałe podsumowanie wiedzy

Wybór dobrego pod względem merytorycznym kursu przed maturą, to podstawa. Dzięki niemu przyszły maturzysta będzie w stanie przypomnieć sobie wszystkie dotychczas przerobione zagadnienia oraz usystematyzować wiedzę. Ilość wiadomości, jaką należy sobie przyswoić może wywoływać w niektórych uczniach prawdziwy stres, a wręcz panikę, dlatego dobrze jest podejść do tego z rozwagą i ze spokojem. Kurs przygotowujący do matury krok po kroku przypomni najważniejsze zagadnienia matematyczne, dzięki czemu maturzysta poczuje się w pełni przygotowany oraz pewien swej wiedzy. Tym samym zdanie egzaminu z matematyki będzie wyłącznie formalnością, a drzwi do wielu uczelni staną otworem przed zdającym maturę. Dzięki odpowiedniemu przygotowaniu, maturzysta jest w pełni gotowy podejść zarówno do zdawania egzaminu w wersji podstawowej, jak i rozszerzonej. Warto więc zawczasu przemyśleć harmonogram przygotowań i opracować plan swoich zadań.

Jak przygotować się do matury z matematyki?

Kluczem do osiągnięcia sukcesu jest częste rozwiązywanie zadań matematycznych. Im więcej zadań rozwiąże uczeń, tym lepiej będzie przygotowany do matury z matematyki. Dlatego na kursach przygotowujących, tak dużą rolę przykłada się do rozwiązywania zadań, w tym zadań maturalnych z poprzednich lat. Warto ćwiczyć zarówno te zadania, które przypisane są do poziomu podstawowego, jak i zadania z poziomu rozszerzonego. Dzięki ćwiczeniom i rozwiązywaniu zadań uczeń zyskuje potrzebne mu doświadczenie, przez co rozwiązuje podobne zadania w sposób rutynowy. Dlatego zasada, im więcej zadań rozwiążesz, tym lepiej sprawdza się w stu procentach.

Dobry korepetytor

Sposobem na dobre przygotowanie się do matury jest również posiadanie korepetytora. Warto wybrać osobę, która doskonale radzi sobie w tej roli. Kursy przygotowujące do matury z matematyki oferują taką właśnie usługę, przez co uczeń ma możliwość nie tylko rozwiązywania zadań, ale i zwracania się o pomoc do swojego nauczyciela z kursu, który w sposób dokładny i cierpliwie, krok po kroku objaśni w jaki sposób rozwiązać dane zagadnienie matematyczne. Dzięki takiemu korepetytorowi uczeń zyskuje nie tylko wiedzę, ale i pewność siebie oraz ma możliwość wydajnego przygotowania się do swojego egzaminu dojrzałości.

The post Jak dobrze przygotować się do matury? Zalety internetowych kursów przygotowujących do matury z matematyki appeared first on Platformy edukacyjne - narzędzia cyfrowe w edukacji i biznesie edukacyjnym.

Proponuję następujące etapy tworzenia szczegółowych kryteriów oceniania zachowania:

1. Stworzenie modelu absolwenta, czyli idealnego portretu ucznia kończącego szkołę:
   • Jakich absolwentów chcemy wychować?
   • Jakie cechy powinni posiadać?
   • Jakie kompetencje i umiejętności mają rozwinąć podczas pobytu w szkole?
   • Jak chcemy, by funkcjonowali w społeczeństwie?
2. Analiza programu wychowawczo-profilaktycznego:
   • Jakie postawy i zachowania chcemy modelować?
   • Jakie aktywności, zajęcia i programy mają w tym pomóc?
   • Jakie są potencjalne zagrożenia w obszarze bezpieczeństwa uczniów i jak chcemy im zapobiegać?
   • Kto i w jaki sposób opiekuje się społecznością klasową i szkolną?
3. Urealnienie stworzonej listy:
   • Jakie są nasze priorytety?
   • Co jest możliwe do realizacji w naszej szkole?
   • Co się dotychczas sprawdziło, a co nie?
   • Które kryteria uważamy za najważniejsze (najcenniejsze)? Dlaczego?
   • Które kryteria są mniej ważne, ale chcemy, by znalazły się w systemie oceniania zachowania? Dlaczego?
4. Konsultacja ze społecznością uczniowską:
   • Jakie postawy i zachowania społeczność uczniowska uważa za ważne?
   • Jakie są propozycje uczniów w zakresie oceniania zachowania?
   • Jak oceniają aktualnie stosowane kryteria?
   • Jak powinniśmy uzupełnić projekt nauczycieli?
5. Opisanie szczegółowo kryteriów oceniania:
   • Co uczeń musi na poszczególne oceny?
   • Jaką wartość mają konkretne postawy/działania?
   • Kto i w jaki sposób to mierzy?

Uwaga – wszystkie kryteria muszą być zgodne z przepisami zewnętrznymi!

Ocenianie zachowania uczniów nie jest możliwe bez ich udziału. Trzeba rozmawiać z nimi o tym aspekcie życia szkolnego jak najczęściej. Na pewno konieczne jest spotkanie informacyjne na początku roku szkolnego, podczas którego nauczyciele zapoznają podopiecznych z systemem oceniania zachowania oraz jego kryteriami. Po wakacjach poczucie obowiązku i świadomość konieczności sprostania określonym wymaganiom trochę się rozmywa. Można na to poświęcić lekcję wychowawczą (lub jej część). W mniejszych placówkach można zwołać w tym celu zgromadzenie społeczności szkolnej – to jednocześnie sposobność do zacieśniania więzi międzyklasowych.

>> Czytaj też: Ocenianie zachowania – co warto robić, a czego unikać

W trakcie semestru nauczyciele powinni zwracać uwagę na funkcjonowanie uczniów na lekcjach i poza nimi. Dostrzegać i nagradzać (choćby dobrym słowem) zaobserwowane pozytywne postawy. A także wdrażać zadania edukacyjne, które pomagają wzmacniać pożądane postawy i zachowania oraz uczą umiejętności społecznych. Jednocześnie muszą szybko reagować na niepokojące zjawiska i rozmawiać o nich z uczniami oraz wychowawcą klasy. Rozmowa powinna motywować podopiecznego do zmiany zachowania, a nie być narzędziem kary.

Anna Kiełczewska, ekspert portalu ePedagogika.pl

The post Jak konstruować kryteria oceny zachowania appeared first on Platformy edukacyjne - narzędzia cyfrowe w edukacji i biznesie edukacyjnym.

Co powinno znaleźć się we wniosku o przyjęcie do szkoły

Należy zaznaczyć, że na etapie postępowania rekrutacyjnego powinny być pobierane wyłącznie dane wskazane w art. 150 Prawa oświatowego. Zgodnie z art. 149 Prawa oświatowego wniosek o przyjęcie do publicznej szkoły składa się do jej dyrektora.  Zgodnie z kolei z art. 150 tej ustawy wniosek o przyjęcie zawiera:

• imię, nazwisko, datę urodzenia oraz numer PESEL kandydata, a w przypadku braku numeru PESEL – serię i numer paszportu lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość;
• imiona i nazwiska rodziców kandydata, a w przypadku kandydata pełnoletniego – imiona rodziców;
• adres miejsca zamieszkania rodziców i kandydata, a w przypadku kandydata pełnoletniego – adres miejsca zamieszkania kandydata;
• adres poczty elektronicznej i numery telefonów rodziców kandydata, a w przypadku kandydata pełnoletniego – adres poczty elektronicznej i numer telefonu kandydata, o ile je posiadają;
• wskazanie kolejności wybranych publicznych przedszkoli, oddziału przedszkolnego w publicznej szkole podstawowej, publicznych innych form wychowania przedszkolnego albo publicznych szkół w porządku od najbardziej do najmniej preferowanych;
• w przypadku wniosku o przyjęcie do publicznych szkół ponadpodstawowych – wskazanie wybranego oddziału albo klasy wstępnej, o której mowa w art. 25 ust. 3, w danej szkole.

Do wniosku dołącza się również dokumenty wskazane w art. 150 ust. 2, przykładowo:

• oświadczenie o wielodzietności rodziny kandydata,
• orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane ze względu na niepełnosprawność, orzeczenie o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności lub orzeczenie równoważne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych,
• dokument poświadczający objęcie dziecka pieczą zastępczą,
  oświadczenie o dochodzie na osobę w rodzinie kandydata – jeżeli organ prowadzący określił kryterium dochodu na osobę w rodzinie kandydata,
• świadectwo ukończenia szkoły,
  zaświadczenie o szczegółowych wynikach egzaminu ósmoklasisty,
  itd.

Ograniczenie zakresu przetwarzanych danych

Katalog danych, które mogą być zbierane w trakcie postępowania rekrutacyjnego ma jednak charakter enumeratywny, czyli zamknięty. Nie można go zatem uzupełnić o inne, nie wymienione pozycje. Byłoby to możliwe przykładowo wówczas, gdyby ustawodawca w art. 150 stwierdził, że wniosek o przyjęcie do szkoły zawiera „w szczególności” określone pozycje. Brak użycia przez ustawodawcę określenia „w szczególności” oznacza jednak, że katalog danych zbieranych przy rekrutacji nie może zostać rozszerzony.

Dodatkowe dane mogą być zbierane za zgodą (rodziców, opiekunów prawnych) już po przyjęciu kandydata do szkoły.

Więcej porad dotyczących przetwarzania danych osobowych w szkołach i placówkach oświatowych znajdziesz na stronie:

https://www.poradyodo.pl/oswiata-20

Podstawa prawna

• Ustawa z 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r., poz. 996 ze zm.) – art. 149, art. 150.

Michał Łyszczarz
ekspert portalu PoradyODO.pl

The post RODO w procesie rekrutacji do szkoły appeared first on Platformy edukacyjne - narzędzia cyfrowe w edukacji i biznesie edukacyjnym.

Jeśli dziecko chodzi do jednej z tych szkół, w których możliwe jest notowanie na laptopie, to taki sprzęt z pewnością warto dla niego wybrać. Dotyczy to głównie starszych nastolatków i studentów, bo na wcześniejszych etapach edukacji wciąż tego typu rozwiązania są rzadkością. Laptop świetnie sprawdza się też w małych domach, w których nie da się zaaranżować osobnej przestrzeni do pracy przy komputerze dla dziecka. Tak jest np. w pokojach dzielonych przez rodzeństwo, z którego jedno jest jeszcze za małe, by korzystać z komputera. Wygodniej jest, gdy starsze może po skończonej pracy czy zabawie schować laptop, zwalniając miejsce na biurku młodszemu.

Co wybrać – laptop czy PC

Z drugiej strony możliwość dowolnego przenoszenia laptopa czy tabletu w przypadku dzieci może też być największą wadą takich urządzeń. Okazjonalne leżenie z tabletem na kanapie nie powinno zaszkodzić, ale już odrabianie w ten sposób lekcji czy codzienne granie wyrabia niezdrowe nawyki. Zamiast wykonać postawione przed nim zadanie, dziecko może długo leżeć z laptopem na podłodze czy kanapie, surfując po sieci czy grając.

Podczas siedzenia z tabletem przed oczami mocno wygina się też kręgosłup i opada szyja. Nawet po kilku dniach takiej rozrywki można skarżyć się na ból kręgosłupa, a pracowanie tak w dłuższej perspektywie może być już naprawdę niezdrowe dla ciała. To też trzeba wziąć pod uwagę, podejmując decyzję, czy kupić laptop czy PC.

Sprzęt nie tylko komputerowy

Zdecydowanie wygodniej niż na kanapie siedzi się na odpowiednim fotelu komputerowym przy biurku odpowiedniej wysokości. Dziecko może wtedy odrabiać lekcje lub grać w pozycji neutralnej dla kręgosłupa, a przez to chętniej zabierać się za szkolne obowiązku na komputerze, który nie kojarzy się z bólem pleców.
Monitor w pewnym stopniu chroni też oczy, bo zwykle umieszczony jest o wiele dalej od nich niż ekran laptopa, nie mówiąc o tablecie. W przypadku tego ostatniego dzieci często siedzą z twarzą oddaloną zaledwie o kilka centymetrów od ekranu. Kilka godzin takiej zabawy dziennie z pewnością nie będzie obojętne dla wzroku. Dlatego bardziej może sprawdzić się komputer stacjonarny, choć wymaga dokupienia wielu akcesoriów jak biurko czy podkładka pod mysz.

Laptop czy PC – co będzie lepsze?

Pozostaje jeszcze kwestia parametrów. Tanie laptopy i tablety zwykle mają o wiele mniejszą moc obliczeniową niż tradycyjne komputery, choć nie zawsze jest to reguła. Jeśli interesuje Cię, który rodzaj sprzętu lepiej sprawdzi się pod względem parametrów technicznych, zobacz poradnik: Laptop czy PC – co się bardziej opłaca? Niezależnie od tego, jaki komputer wybierzesz, warto zaopatrzyć go w filtr rodzicielski, który uniemożliwi dziecku dotarcie do szkodliwych dla niego treści.
Można też zainstalować ochronę wzroku, która działa, zmieniając temperaturę barwy monitora z białej na żółtą, łagodniejszą dla oczu. Dzięki temu wzrok będzie się mniej męczył, a wieczorem dziecko łatwiej zaśnie, bo ciepłe światło bardziej przypomina lampkę nocną, niż jarzeniowy blask.

The post Sprzęt dla ucznia: komputer stacjonarny, tablet czy laptop? appeared first on Platformy edukacyjne - narzędzia cyfrowe w edukacji i biznesie edukacyjnym.